Ezilenler

19. yüzyıl Petersburg'unun puslu sokaklarında yoksulluk, kırılan gurur ve affedilmeyen hatalar.

Genç yazar İvan Petroviç, büyüdüğü evin kızı Nataşa'ya âşıktır; ama Nataşa, Prens Valkovski'nin zayıf ve çocuksu oğlu Alyoşa için babasını ve evini bırakır. Aynı sıralarda İvan'ın yolu, dedesinin ölümünden sonra sokakta kalan öksüz Nelly ile kesişir. İki hikâye, Prens Valkovski'nin soğuk hesaplarında birleşir.

Dostoyevski, 1861'de yayımladığı Ezilenler'i Sibirya sürgününden döndükten sonra yazdı; roman onun büyük dönemine açılan kapıdır. Suç ve Ceza'dan beş yıl önce, yazarın bütün temel meselesi burada zaten vardır: aşağılanmış insanın onuru, bağışlamanın bedeli ve acının insanı gerçekten yüceltip yüceltmediği.

Merhamet ile gurur arasında sıkışmış babaları, sevgi uğruna kendini yıkanları ve sessizce acı çeken çocukları anlatan bu roman, Dostoyevski'nin okuru en doğrudan sarsan kitaplarından biridir.