Yevgeni Onegin

Petersburg balolarından sıkılmış genç bir asilzade, amcasından kalan taşra çiftliğine çekilir. Orada komşu ailenin sessiz, çok okuyan kızı Tatyana ona bir mektup yazar.

Aleksandr Puşkin'in 1825-1832 arasında tefrika ettiği Yevgeni Onegin bir roman değil, manzum romandır: baştan sona Puşkin'in kendi adıyla anılan özel bir kıta düzeniyle yazılmıştır. Onegin, Tatyana'nın mektubuna kibirle karşılık verir; arkadaşı genç şair Lenski ile anlamsız bir düelloya sürüklenir; yıllar sonra Petersburg sosyetesinin en parlak kadını olarak karşısına çıkan Tatyana'ya bu kez kendisi âşık olur.

Eser, aşkın değil zamanlamanın trajedisini anlatır: iki insanın birbirini yanlış sırayla sevmesi. Rus edebiyatının o meşhur gereksiz adam tipi de ilk kez burada, Onegin'in kayıtsızlığında biçimlenir.

Modern Rus edebiyatının başlangıcı sayılan, Çaykovski'nin operasına da kaynaklık etmiş bir başyapıt.