Çocukluk, İlkgençlik, Gençlik

Lev Nikolayeviç Tolstoy edebiyata bu üçlemeyle girdi. Çocukluk 1852'de, İlkgençlik 1854'te, Gençlik 1857'de yayımlandı ve genç yazarı bir anda tanınır kıldı.

Nikolenka İrtenyev'in gözünden anlatılan üç dönem, birbirinin devamı değil, birbirinden kopuştur. Çocukluk sıcak ve güvenlidir; sonra ilk ölüm gelir ve dünya bir daha aynı olmaz. İlkgençlik utancın, kıskançlığın ve kendini beğenmişliğin çağıdır. Gençlik ise büyük ahlaki kararlar almakla o kararların hepsini bozmak arasında geçer.

Üçlemeyi kalıcı kılan, Tolstoy'un daha ilk kitabında sahip olduğu şeydir: insanın kendi kendine söylediği yalanları fark etme yeteneği. Nikolenka kendini sürekli izler, sürekli utanır, sürekli yeniden başlar.

Büyümenin nasıl bir şey olduğunu süslemeden anlatan; Tolstoy'un bütün büyük kitaplarının tohumunu taşıyan bir başlangıç eseri.